Praia da Nazaré (plaża w Nazaré) to szeroki pas złocistego piasku. Panują tu doskonałe warunki do kąpieli w oceanie. Jest to strzeżona plaża, są tu prysznice oraz można wynająć sobie namiot plażowy chroniący przed zbyt silnym słońcem. Na plaży można spotkać rybaków w kraciastych koszulach i kobiety noszące jednocześnie siedem spódnic. Kiedyś wysiadywały na brzegu czekając na mężczyzn i nakładając codziennie kolejną spódnicę, aż do momentu, gdy łódź męża pojawiała się horyzoncie. Obecnie kobiety w kolorowych spódnicach sprzedają suszone owoce, pestki, orzechy na centralnym placu Nazaré. Na plaży porozkładane są siatki, na których suszą się sardynki i dorsze. Tutejsze kobiety sprzedają te suszone ryby. To miasteczko, w którym, jak nigdzie indziej, znaleźć jeszcze można żywe ślady dawnych tradycji. Tuż przy plaży rozciąga się pas niskich białych domów z charakterystycznymi ceglastymi dachami. To głównie hotele i restauracje i bary, które przez cały rok goszczą turystów.

Turystyka już od dawna jest głównym źródłem utrzymania nazareńskich rybaków, ale były czasy, gdy w wiosce królowała ogromna bieda. Rybacy zarabiali marne grosze, mieszkali w małych domkach bez ogrzewania. Całym ich majątkiem był roboczy strój składający się z camisoli, czyli bluzy z długimi rękawami z grubej flaneli w szkocką kratę i spodni z takiego samego materiału, ściągniętych w pasie kawałkiem sznurka. Trzecim elementem stroju była wełniana, czarna czapka - pończocha, naciągnięta głęboko na czoło, a wąskim końcem opadająca aż na ramię. Służyła ona jako jedyna kieszeń do przechowywania tytoniu i zapałek. Do dziś zachowała się w Nazaré tradycja żałobna. Kobieta, której mąż umiera, do końca życia chodzi w czerni. Zazwyczaj nie wychodzi drugi raz za mąż, gdyż tradycja sprzeciwia się temu.

Na ponad 100-metrowj skarpie nad miasteczkiem znajduje się wioska Sítio. Kiedyś, aby dotrzeć do niej trzeba było pokonywać trudną, stromą ścieżkę. Dziś dla wygody mieszkańców i turystów z dołu do góry kursuje od rana do późnych godzin nocnych kolejka.

Największą budowlą Sítio jest barokowy kościół Nossa Senhora da Nazaré. W świątyni tej znajdują się VIII-wieczne azulejos oraz otaczana wielką czcią figurka Matki Boskiej z Nazaré. Doroczna, wrześniowa procesja przypomina o legendzie o powstaniu miasta, Figura Matki Boskiej jest zanoszona wtedy nad samo morze.

Na uboczu, tuż nad urwiskiem, stoi mała kaplica Ermida da Memória. Legenda głosi, że w tym miejscu został cudownie ocalony Dom Fuasa Roupinha. Polując na jelenia zabłądził we mgle i znalazł się nad urwistą skałą. Gdy kopyta jego konia osuwały się już po skale, zaczął modlić się do Matki Boskiej i ta ocaliła mu życie.